HTML Button Generator

Babbelhoekje

Allerlei, niet perse over de beurs maar delen van mopkes, jezelf voorstellen, opmerkelijk nieuws, etc.
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

Gert (53), Isabelle (44) en Elli (45) moesten verplicht met pensioen: “Ik wil en kán werken, maar ik mag niet”
Het verplicht medisch pensioen voor vastbenoemde ambtenaren gaat op de schop. Door die regeling kwam aan de carrière van tienduizenden mensen die uitvielen door langdurige ziekte een einde — zélfs twintigers. Gert (53), Isabelle (44) en Elli (45) werden verplicht met pensioen gestuurd en doen bij ons hun verhaal. Zo is Isabelle al sinds haar 32ste met pensioen, maar ze wil al jarenlang werken.

Dat definitieve ziektepensioen wordt vaak een ‘vergeetput’ genoemd. Bovendien duwt de uitkering die ambtenaren vaak in armoede. In het gewraakte systeem kan het pensioenbedrag zeer laag zijn, omdat het afhangt van het aantal gewerkte jaren. Vanaf 2025 zullen die uitgevallen ambtenaren kunnen overstappen naar de ‘tijdelijke inactiviteitsuitkering’: een betere uitkering, plus de mogelijkheid om een opleiding te volgen of deeltijds te werken tot 10.000 euro bruto per jaar.

Isabelle Peleman (44) uit Aalst is al sinds haar 32ste verplicht met pensioen. Ze had aanvankelijk slechts recht op 395 euro pensioen per maand, maar kreeg als alleenstaande moeder een verhoging tot 1.600 euro. Het absurde is dat ze al jarenlang kan en ook wil werken, maar bij sollicitaties bot vangt.

“Ik had een mooie job als ambtenaar in een transitcentrum van de Dienst Vreemdelingenzaken, toen ik bij een auto-ongeval een nekletsel opliep. Mijn linkerarm en nek kon ik niet meer bewegen. Als linkshandige kon ik niet meer werken. Twee jaar van zware revalidatie later kwam ik voor Medex, de medische cel van de federale pensioendienst, die me met definitief ziektepensioen stuurde. Ik heb toen nog een half jaar last gehad van mijn nekletsel, maar intussen zou ik best voltijds aan de slag kunnen. Maar telkens ik een potentiële werkgever zeg dat ik met medisch pensioen ben, word ik aan de kant geschoven.”

“Bovendien zou ik, als ik ergens aan de slag ga, 500 euro van mijn pensioen verliezen. Als het dan fout loopt, zou ik het de rest van het jaar moeten rooien met 1.100 euro.” Gevraagd of ze zal overstappen naar de tijdelijke inactiviteitsuitkering, aarzelt ze geen seconde: “Ik hoop daar al lang op. Ik was destijds heel boos dat ik in het systeem van ziektepensioen werd gedwongen, nu ben ik blij dat het wordt afgeschaft. Wat voor werk ik wil doen? Eigenlijk kan ik nu alles, ik leef tenslotte al jarenlang met nekpijn, maar dat weerhoudt me niet om iets te doen. Hele dagen thuiszitten is niets voor mij.”

Gert Fransis (53) uit Middelkerke stapte op een noodlottige dag in 2019 uit bed met hielspoor, een verkalking in de voet die stappen quasi onmogelijk maakt.

“Na 13 jaar als zelfstandige te hebben gewerkt en 10 jaar in een warenhuis, werd ik in 2018 ambtenaar. Ik deed examens en raakte benoemd. Dat zou goed zijn voor mijn pensioen, op voorwaarde dat ik tot mijn 67ste kon werken. Ik werkte in een repatriëringscentrum voor vluchtelingen en werd twee keer aan de voet geopereerd, waardoor ik telkens een half jaar buiten strijd was. Intussen kan de behandelende arts niets meer voor me doen, enkel pijnbestrijding. Medex stuurde me op 1 november vorig jaar met medisch pensioen. Ik kan mijn werk niet meer doen omdat ik mijn voet niet langer dan een halfuur naar omlaag kan houden, ik moet die zoveel mogelijk omhoog houden. Aanvankelijk werd ik wandelen gestuurd met 238 euro pensioen, gezien ik nog maar drie jaar benoemd was. Dat is inmiddels opgetrokken tot 913 euro. Ik zou mogen werken in de privé, maar dan vervalt mijn pensioen. Waarom zou ik dat pensioen opgeven als ik kon werken? Dan bleef ik toch gewoon aan de slag als ambtenaar? Hoewel elke arts zegt dat ik niet te genezen ben, krijg ik bij de dienst ‘personen met een handicap’ van de FOD Sociale Zekerheid slechts 4 punten, en je moet er 7 hebben om een bijkomende uitkering te krijgen. Alle extra vergoedingen worden me geweigerd.”

Het nieuwe systeem van de tijdelijke inactiviteitsuitkering biedt Fransis geen soelaas. “Tienduizend euro bruto per jaar is ongeveer hetzelfde als wat ik nu heb, en hoe zou ik kunnen bijverdienen? Ik verdiende 2.500 euro netto, nu moet ik het doen met 913 euro, en elke maand heb ik door mijn aandoening 400 euro extra kosten. Mocht ik kunnen werken, zou ik toch evengoed mijn werk opnieuw kunnen oppikken? Die nieuwe regeling is een manier van politici om in het verkiezingsjaar gunstig in het nieuws te komen, maar ik heb er niets aan. Iemand die 30 jaar heeft gedopt en nooit heeft gewerkt, krijgt wellicht meer dan ik na 32 jaar werken. Veertien jaar moet ik nog wachten eer ik ook mijn pensioen als zelfstandige en dat van mijn jaren in de privé krijg. Tot dan krijg ik enkel het stukje van de drie jaar dat ik ambtenaar ben geweest.”

Elli Wandelseck (45) uit Dendermonde werkte als ambtenaar voor het gevangeniswezen toen ze slachtoffer werd van een geweldsdelict in de gevangenis van Gent. “Ik wil weer werken, voor mijn gevoel van eigenwaarde.”

“Een gevangene gooide een stoel op mijn hoofd, ik kreeg daardoor schrik van die omgeving. De arbeidsgeneesheer stuurde me naar huis tot ik een andere taak zou krijgen. Mijn ziektedagen raakten opgebruikt omdat ik lange tijd wegens psychische problemen thuis zat. Zeven jaar geleden werd ik met ziektepensioen gestuurd. Intussen was ik geslaagd voor een administratieve functie bij de FOD Financiën. Ik zou daar op 1 juli mogen beginnen werken, maar eind mei werd ik definitief met pensioen gestuurd. Ik had dus ander werk als ambtenaar maar moest met pensioen, genadeloos en absurd.”

Wandelseck heeft twee kinderen ten laste, waardoor haar ziektepensioen is opgetrokken tot 1.700 euro. “Maar ik zat niet stil, ik ben volwassenenonderwijs gaan volgen. Maar in het derde jaar kreeg ik bericht dat ik de studietoelage die ik twee jaar had ontvangen moest terugbetalen, ‘omdat ik toch niet op de arbeidsmarkt zou terechtkomen’. Dat ben ik nog aan het afbetalen. Ik heb de pensioendienst gevraagd of ik terug mag werken. Dat mag, voor maximaal 1.025 euro per jaar, omdat ik een aanvullend pensioen krijg. Ik kan en wil dus wel werken, maar ik mag niet omdat ik anders mijn pensioen verlies. Ik doe dan maar vrijwilligerswerk bij de sociale kruidenier hier in Dendermonde, die deel uitmaakt van de Voedselbank. Het nieuwe systeem waarbij mensen zoals ik elk jaar 10.000 euro bruto mogen verdienen, daar wil ik zeker in stappen. Niet alleen omdat wij door mijn ziektepensioen in de armoede zijn beland, maar vooral voor mijn gevoel van eigenwaarde. Kunnen werken en een bijdrage leveren aan de maatschappij, dat vind ik belangrijker dan geld.”
Bron:"HLN"

Medisch pensioen als ambtenaar de mooiste cadeau die je kan krijgen. :up:
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:

Welkom op Beursforum.be
Met een account minder reclame
(reclamevrij wanneer u actief deelneemt)

+
Meer functies zoals abonneren op favoriete
onderwerpen, deelnemen aan de chatbox
en kennis en vragen delen

HTML Button Generator

Welkom op Beursforum.be
Met een account minder reclame
(reclamevrij wanneer u actief deelneemt)

+
Meer functies zoals abonneren op favoriete
onderwerpen, deelnemen aan de chatbox
en kennis en vragen delen

HTML Button Generator
ex-stoploss
Ervaren poster
Ervaren poster
Berichten: 576
Lid geworden op: 09 jan 2022 15:07
Heeft bedankt: 337 maal
Is bedankt: 406 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door ex-stoploss »

"Zij zijn groot en ik is klein en da's niet eerlijk" zegt Calimero.
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

FB_IMG_1706789900764.jpg
Ze hebben de sympathie van het grootste deel van de bevolking laat ze het nu niet op deze manier verknoeien.
https://www.hln.be/binnenland/live-boer ... ~a341e0fb/
Zo kan het ook:
https://www.hln.be/kalmthout/kinderen-m ... ~aca8c4ce/
U kunt zich hier registreren en daarna de bijlage zien.
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

Het verspillen van ons belastingsgeld:

785 miljoen euro subsidies voor landbouw, maar dat komt niet enkel bij boeren terecht: ook zus en broer van koningin Mathilde krijgen geld
In 2022 ontving België 785 miljoen euro aan landbouwsubsidies van Europa. Waarvoor diende al dat geld en waar vloeide het naartoe? Alvast niet uitsluitend naar de boeren die vandaag protesteren. We doken in de databank en zagen de meest uiteenlopende ontvangers. Van kleuterscholen over vrouwenclubs tot overheidsdiensten en landbouwers met adellijk bloed. Velen pikken een graantje mee.
Hoeveel landbouwsubsidies ontvangt ons land?
Om landbouwers te steunen, geeft de Europese Unie jaarlijks bijna zestig miljard euro uit. Dat geld wordt niet in één gigantische pot gestopt, maar in een heleboel kleine potjes. Er zijn liefst zestig verschillende steunmaatregelen. Dat gaat van premies voor jonge boeren over toelages voor bijenkwekers tot subsidies voor schoolfruit.
De hoofdmoot van alle subsidies is bedoeld om boeren hun inkomen op te krikken. Vroeger beloonde de EU landbouwers in functie van de hoeveelheid melk, eieren, vlees, fruit of groenten ze produceerden. Maar dat leidde tot overschotten. In de jaren 90 veranderde men van strategie. Sindsdien wordt er financiële steun gegeven op basis van de omvang van het bedrijf.

Wie een aantal duurzaamheidsmaatregelen neemt, krijgt een extraatje. Ook samenwerkingsverbanden worden financieel gestimuleerd. De overschot van het Europese geld gaat naar iedereen die meehelpt aan ‘de ontwikkeling van het platteland’. In die categorie zitten dus niet noodzakelijk uitsluitend landbouwers.
Brede waaier

Ons land ontving in 2022 in totaal 785 miljoen euro aan Europese landbouwsteun. Het grootste deel daarvan ging naar inkomenssteun voor boeren, het bevorderen van duurzaamheid en het stimuleren van samenwerkingsverbanden. Het ging om zo’n 576 miljoen euro, ofwel 73 procent van alle steun. De overige 209 miljoen euro - of 27 procent - ging naar ‘de ontwikkeling van het platteland’. Een categorie met een brede waaier aan ontvangers.
Bij wie komen de subsidies terecht?
Er zijn in totaal 37.500 mensen, bedrijven en organisaties in België die in 2022 landbouwsubsidies ontvingen. Ongeveer 35.000 daarvan kregen geld uit de pot die bedoeld is voor inkomenssteun. Gemiddeld ging het om 16.500 euro per ontvanger. De individuele verschillen zijn echter enorm. Zo zijn er landbouwers die in 2022 slechts een paar honderd euro steun ontvingen, terwijl het voor anderen om meer dan driehonderdduizend euro ging. De belangrijkste verklaringen daarvoor zijn de omvang van hun bedrijf of de omvang van bepaalde investeringen.
47 miljoen voor één organisatie

Maar het zijn niet de individuele landbouwers die met de grootste bedragen gaan lopen. Die eer is weggelegd voor samenwerkingsverbanden van boeren. De absolute koploper is de Logistieke en Administratieve Veilingassociatie (LAVA). Dat is de koepel van de grootste Belgische groente- en fruitveilingen, met onder andere BelOrta en coöperatie Hoogstraten als aandeelhouders. Die organisaties vertegenwoordigen op hun beurt meer dan duizend boeren. LAVA ontving in 2022 bijna 47 miljoen euro aan subsidies.

LAVA heeft de koppositie al jaren stevig in handen en laat andere ontvangers ver achter zich. In 2022 kreeg de tweede in de rangschikking ‘slechts’ 4,5 miljoen euro. Het ging om Ingro, een vereniging van groentetelers. Een andere vereniging van groenteboeren (Unigrow) sloot de top drie af met 2,9 miljoen euro aan subsidies.
Europa maakt in haar subsidiesysteem geen onderscheid in rang, stand of vermogen. Zo hebben bijvoorbeeld ook de zus en broer van koningin Mathilde recht op landbouwsteun. Zowel gravin Elisabeth d’Udekem d’Acoz als graaf Charles ontvingen in 2022 respectievelijk 13.400 euro en 12.600 euro landbouwsubsidies. Zij bezitten boerderijen en kregen in ruil van Europa een financieel duwtje in de rug.
De Croo

Ook graaf Ghislain d’Ursel en graaf Jean De Renesse - die beide in Limburg landgoed bezitten - ontvingen in 2022 respectievelijk voor 56.000 euro en 76.000 euro aan landbouwsteun. De ondernemersfamilie Van den Brande - die vooral investeert in rusthuizen en over een geschat vermogen van 20 miljoen euro beschikt - had in 2022 dan weer recht op zo’n 83.000 euro landbouwsubsidies om te investeren in hun wijngaard in het Antwerpse. Een andere opvallende naam is die van ex-minister Herman De Croo. Hij bezit in de Vlaamse Ardennen een boerderij waar hij paarden en schapen houdt en aan akkerbouw doet. Voor hem was er 2.800 euro aan steun.
Driehonderd scholen

Het geld gaat ook naar ontvangers die eigenlijk niks met landbouw te maken hebben. Zo kregen meer dan 300 scholen Europese subsidies in 2022. De bedoeling was dat ze daarmee landbouwproducten verdeelden onder hun kleuters en leerlingen zodat die ‘gestimuleerd’ werden om meer groenten, fruit en melk te consumeren. Het ging om bedragen van duizend tot vijfduizend euro per school.

Kijken we naar de pot met geld voor ‘de ontwikkeling van platteland’, dan slinkt het aantal ontvangers drastisch. Uit die pot kregen zo'n 16.000 mensen centen. Gemiddeld ging het om 13.000 euro steun per ontvanger, maar ook hier zijn er grote verschillen. En er is een nog grotere verscheidenheid aan ontvangers.
Overheidsdiensten, boerenorganisaties en natuurverenigingen verdeelden in 2022 de grootste brokken onder elkaar. Zo ging er 1,2 miljoen euro naar de Vlaamse Landmaatschappij en 1,6 miljoen euro naar de Waalse overheid. Een avondschool voor boeren verbonden aan het Algemeen Boerensyndicaat ontving 1,4 miljoen euro en een school van de Boerenbond was goed voor 800.000 euro aan steun. Bij Natuurpunt mochten ze in 2022 dan weer net geen miljoen euro op de rekening bijschrijven.

De landbouwsteun gaat ook naar organisaties zoals Ferm, vroeger bekend als de Katholieke Landbouwersvrouwen. Zij kregen 116.000 euro in 2022. Andere opvallende ontvangers zijn provincie- en gemeentebesturen, adviesbureaus, ziekenhuizen, universiteiten of hogescholen en toeristische diensten.
Top-10 ontvangers
Logistieke en Administratieve Veilingassociatie (LAVA): 46,9 miljoen €
Telersvereniging Industriegroenten (INGRO): 4,5 miljoen €
Unigrow: 2,9 miljoen €
Waalse overheid: 1,6 miljoen €
Nationaal Agrarisch Centrum: 1,5 miljoen €
Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing: 1,3 miljoen €
Vlaamse Landmaatschappij: 1,2 miljoen €
Natuurpunt: 970.000 €
Fa-Way Waalse bioboer: 900.000 €
Inagro: 860.000 €

Welke steden ontvangen het meest?
Leuven is geen stad die vaak in verband gebracht wordt met landbouw, maar toch staat de studentenstad afgetekend op nummer één in de ranglijst van steden en gemeenten die in 2022 de meeste landbouwsteun ontvingen. Het ging om liefst 49,6 miljoen euro.

Dat heeft alles te maken met de aanwezigheid van de Logistieke en Administratieve Veilingassociatie (LAVA). Die koepel van Belgische groente- en fruitveilingen heeft haar hoofdzetel in Leuven en ontving bijna 47 miljoen euro. Ook een school van de Boerenbond - Agrocampus - bevindt zich in Leuven en kreeg 800.000 euro aan steun.
West-Vlaanderen boven

Verder in de top-10 is het vooral West-Vlaanderen dat de meeste posities inneemt. Roeselare en Diksmuide zijn steden op het platteland waar heel wat boeren wonen. Op het grondgebied van beide steden kregen samen meer dan vijfhonderd mensen, bedrijven en organisaties geld uit de Europese subsidiepot. Het ging om respectievelijk 8,6 miljoen en 7,6 miljoen euro. De top vijf wordt vervolledigd door Poperinge (6,5 miljoen euro voor 350 ontvangers) in West-Vlaanderen en Doornik (6,1 miljoen voor 303 ontvangers) in Henegouwen.
Top-10 ontvangende steden
Leuven: 49,6 miljoen €
Roeselare: 8,6 miljoen €
Diksmuide: 7,6 miljoen €
Poperinge: 6,9 miljoen €
Doornik: 6,1 miljoen €
Ieper: 5,4 miljoen €
Libramont: 5,3 miljoen €
Bastenaken: 5 miljoen €
Ardooie: 5 miljoen €
Wuustwezel: 4,8 miljoen €
Bron:"HLN"
Morgens eens een brief schrijven hoeveel landbouwsteun ik kan krijgen voor mijn twee kippen. Ik moet namelijk sinds de gemeente van Europa geen rattenvergif meer mag geven om ze te verdelgen, dit zelf betalen.
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:
Gebruikersavatar
Lieve16
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 2802
Lid geworden op: 06 nov 2021 11:08
Heeft bedankt: 3228 maal
Is bedankt: 4998 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door Lieve16 »

Interview Mathieu van der Poel

BELGA
Mathieu van der Poel (29) zoeft deze winter als een Lamborghini door Vlaamse velden. Matje, mét nekmatje, is een man met een missie: eerst een zesde regenboogtrui winnen in het veld en daarna opnieuw oogsten op de weg. Zoals in zijn boerenjaar 2023, toen hij zegevierde in Sanremo, Roubaix en op het WK. Een gesprek over de liefde voor Roxanne, golf en frieten.

FREDERIK DE BRANT 5 februari 2024, 14:59

Het leek wel een andere Mathieu van der Poel die in 2023 de grote zeges aan elkaar reeg. Nog altijd met atoomkracht in de benen, maar in het hoofd, dáár leek iets veranderd. Weg was de renner die in 2021 in Kuurne-Brussel-Kuurne 80 kilometer lang voor het peloton uit reed, maar met lege handen achterbleef. Weg was de renner die op de Olympische Spelen van datzelfde jaar al in de eerste ronde van de mountainbikerace domweg van een rotsblok tuimelde en zijn droom in rook zag opgaan. En weg was de renner – bent u er nog? – die in 2022 op WK-goud mikte, maar de nacht voor de wedstrijd in een Australische politiecel doorbracht. Mathieu van der Poel 2.0 lijkt rustiger te zijn geworden, geslepener ook. De renner die in het zonnige Benicàssim voor ons zit, woekert niet meer met zijn krachten, maar weet het perfecte moment uit te kiezen om toe te slaan. De speelvogel lijkt een roofvogel te zijn geworden. Een killer.

Vanwaar die kentering? Klopt het dat de ploeg je vorig jaar ‘een spiegel heeft voorgehouden’, zoals wielerjournalist Thijs Zonneveld beweert?
Mathieu van der Poel: “Nee, ik heb zelf beseft dat de tijd dringt. De kansen om een grote koers te winnen zijn vrij gering. En ik heb ook geluisterd naar mijn pa (ex-wielerprof Adrie Van der Poel, red.). Vroeger ging ik inderdaad weleens in de aanval op 100 kilometer van de meet. Het is niet dat ik niet wist hoe ik een koers moest winnen, maar ik vond het gewoon léúk om het eens op een andere manier te proberen. ‘Het is allemaal wel aardig, Matje,’ zei mijn pa dan, ‘maar zo bouw je geen palmares op.’”

Wanneer heb je de klik gemaakt?
Van der Poel: “Na mijn val op de Olympische Spelen heb ik lang met mijn rug gesukkeld. Die blessure heeft me vaak gehinderd tijdens wedstrijden. Daardoor heb ik meer dan ooit beseft: elk jaar dat voorbijgaat, neemt kansen mee die nooit meer terugkomen.”

Heb je afgerekend met je imago van speelvogel?
Van der Poel: “Goh, ik ben nog altijd een speelvogel – en ik hoop dat ik er altijd een zal blijven. Zeker op training. Maar in de koers is het anders: je kunt je geen gekkigheden meer permitteren, omdat het niveau nu zoveel hoger ligt.”

Je lijkt je moment nu beter te kunnen afwachten. Op het WK in Glasgow afgelopen jaar plaatste je je beslissende demarrage op 22 kilometer van de meet.
Van der Poel(knikt): “Vroeger liet ik me sneller gek maken als andere renners aanvielen op 100 kilometer van de finish. Nu kijk ik de kat uit de boom vóór ik zelf demarreer.”

Is dat intuïtie, of maak je op voorhand een plan: ‘Daar ga ik aanvallen’?
Van der Poel: “Zoiets vooraf bepalen is haast onmogelijk, want de wedstrijdsituatie verandert constant. Je moet aanvoelen wat het juiste moment is.”

Moet je jezelf soms intomen om niet te vroeg aan te vallen?
Van der Poel: “Ja. Ik voel nog altijd de drang om de koers vroeg open te breken. Maar het leuke is dat ik niet alleen ben: Van Aert, Pogacar, Pedersen… Ze doen allemaal gretig mee. Het is fijn koersen met die mannen.”

Kun je de protagonisten van het voorjaar in één woord vatten? Tadej Pogacar, bijvoorbeeld.
Van der Poel(denkt na): “Speelvogel.”

Wout van Aert?
Van der Poel: “Karakterkop.”

Jasper Philipsen?
Van der Poel: “Warhoofd (lacht).”

Mads Pedersen?
Van der Poel: “Onplooibaar.”

Mathieu van der Poel?
Van der Poel: “Hongerig.”

MINDER MODDER
Je vindt het fijn koersen met mannen als Pogacar en Van Aert: is dat een van de redenen waarom je meer en meer een wegwielrenner bent geworden? Vroeger, toen je nog volop croste, liet je weleens uitschijnen dat je de wegkoers saai vond.
Van der Poel: “Saai is het zeker niet meer, dankzij die open manier van koersen. Ik voel me vandaag 100 procent wegwielrenner. Eigenlijk ben ik geen crosser meer. Dat merk ik ook als ik na het wegseizoen mijn eerste crosstraining afwerk: het is verschrikkelijk confronterend (lacht). Vroeger kon ik tijdens een cross van bocht naar bocht sprinten, maar door al mijn duurtrainingen als wegrenner is die explosiviteit wat afgebot. Daarom probeer ik nu een gelijkmatig tempo te vinden dat ik een uur lang kan volhouden.”

Dat lukt aardig: je wint deze winter bijna elke cross waar je start. En er is niemand die eraan twijfelt dat je op 4 februari in het Tsjechische Tábor je zesde wereldtitel in het veld pakt.
Van der Poel: “Het WK is mijn eerste doel van het jaar. Zo’n regenboogtrui blijft mooi, ook als je er al vijf hebt.

“Ik bewaar goede herinneringen aan Tábor. Ik heb er mijn eerste wereldtitel bij de profs gepakt (in 2015 werd hij er op 19-jarige leeftijd de jongste wereldkampioen aller tijden, red.).”

Toch verbaasde je vriend en vijand door deze winter te zeggen dat je in de nabije toekomst een winter zónder cross ziet zitten.
Van der Poel: “Ja, dat zal er weleens van komen. Ik wil mezelf blijven uitdagen en nieuwe doelen stellen. Luik-Bastenaken-Luik, bijvoorbeeld. Maar voor die koers moet je later in het seizoen pieken. Als mijn trainer zegt dat ik daarvoor de cross moet opofferen, ben ik bereid dat te doen.

“Ook voor de sponsors is het geen verkeerde beslissing om minder te crossen. Een wereldtitel op de weg heeft véél meer impact.”

Waaraan merk je dat?
Van der Poel: “Vóór het criterium van Madrid was er een signeersessie. Ik heb er een uur lang handtekeningen uitgedeeld, maar de rij was alleen maar langer geworden. De mensen herkennen me nu overal, dat was in mijn tijd als crosser wel anders.”

Streelt dat je ego?
Van der Poel: “Het is me om het koersen te doen, niet om alle aandacht errond. Maar het is wel fijn om te voelen dat je wordt geapprecieerd door het publiek.»

Sarah De Bie, de vrouw van Wout van Aert, vertelde in Humo dat sommige fans bij hen thuis komen aanbellen om een handtekening te vragen. Eén man drong zelfs hun tuin binnen.
Van der Poel: “Niet iedereen heeft evenveel respect, dat is waar. Sommige fans reageren ook verontwaardigd als je tijdens een trainingsrit niet stopt om een babbeltje te slaan. Maar als je een intervaltraining aan het afwerken bent, gaat dat helemaal niet. Dat is vervelend, maar ach, het hoort erbij.”

EVIVA ESPANA
2023 was een absoluut wonderjaar: je won het WK veldrijden, Milaan-Sanremo, Parijs-Roubaix en het WK op de weg. Toch greep je naast de Vélo d’Or: die ging naar Tourwinnaar Jonas Vingegaard. Steekt dat je?
Van der Poel: “Nee, helemaal niet. Je kunt niet zeggen dat Vingegaard het niet verdiend heeft, net zoals je ook niet kunt zeggen dat Pogacar geen terechte winnaar zou zijn geweest. Maar ik weet wel: als ik hem na zo’n jaar niet win, zal ik hem vermoedelijk nooit winnen.”

Kun je het succes van vorig seizoen herhalen?
Van der Poel: “Zeker weten. Of nee, ik weet zeker dat ik opnieuw dat hoge niveau kan halen. Of dat goed genoeg is om opnieuw grote koersen te winnen, zal moeten blijken.

“Mijn niveau op de dag van het WK, in augustus, was nog beter dan tijdens het voorjaar. Dus probeer ik nu na te denken over hoe ik dat niveau dit jaar al tijdens de klassiekers kan halen.”

Je hebt twee jaar geleden een huis gekocht in Moraira, aan de Costa Blanca. Je woont en traint er de helft van het jaar. Hoe belangrijk is je verhuis naar Spanje geweest om dat topniveau te bereiken?
Van der Poel: “Enorm belangrijk. Het is waarschijnlijk de beste investering die ik ooit heb gedaan. Ik kan hier veel gerichter én veel meer trainen dan in België.”

Hoeveel meer?
Van der Poel: “Als ik de afgelopen winter in België had doorgebracht – waar het maandenlang nat en koud was – had ik nog niet een derde van de trainingen kunnen afwerken die ik hier heb gedaan.

“Ik maak vaak lange dagen in Spanje, trainingen van vijf uur en meer. Dat deed ik vroeger als crosser niet, ik keek er zelfs enorm tegenop. Maar intussen hou ik er echt van. Onder een staalblauwe hemel kilometers malen met een paar makkers, stoppen voor lunch en een koffie... Na zo’n dag kom ik met een voldaan gevoel thuis.

“Nu, wat niet veranderd is: ik fiets nog altijd niet graag alleen.”

Gek voor iemand die weleens een solo van 100 kilometer opvoert.
Van der Poel (lacht): “In een koers is het anders. Op training vind ik het verschrikkelijk om alleen te fietsen. Ik zoek altijd gezelschap op, om onderweg een babbeltje te slaan. Dat is nog een voordeel aan Spanje: hier wonen veel profs, je vindt altijd wel iemand bereid om samen op pad te gaan. In België heb ik niet zoveel trainingsmakkers meer, zeker niet sinds mijn broer David is gestopt met koersen.”

Een van je maatjes in Spanje is Remco Evenepoel. Op Instagram duiken geregeld foto’s op van jullie gezamenlijke trainingen. Hoe komt het dat zo goed klikt tussen jullie?
Van der Poel: “Goeie vraag. Het is niet dat we veel gedeelde interesses hebben: hij crost niet (lacht).”

Maar hij weet wel wat het is om wereldkampioen te zijn. En wat er dan op je afkomt.
Van der Poel: “Klopt. Remco krijgt, zeker in België, nog veel meer mediabelangstelling dan ik. En niet altijd in positieve zin.

“We maken veel plezier op de fiets. Misschien helpt het dat we geen rechtstreekse concurrenten zijn. We hebben al afgesproken dat ik de Ronde van Vlaanderen eens een jaartje zal overslaan als hij zijn kans wil wagen. Op voorwaarde dat hij dan Luik-Bastenaken-Luik skipt (lacht).”

PIJN IS FIJN
Een van je andere trainingsmakkers, Jayco AlUla-renner Jan Maas, zei in het magazine Wieler Revue: ‘Hoe meer Mathieu zaagt op training, hoe beter hij zal zijn in koers.’
Van der Poel: “Er moet iets van waar zijn, want mijn broer zei dat ook altijd. Als ik vooraf aan het zeuren was dat ik slechte benen had, reed ik vaak mijn beste crossen.”

Heb je deze winter al veel gezeurd op training?
Van der Poel: “Heel veel. Vandaag nog, zelfs.”

Dat zal de concurrentie niet graag lezen, met het oog op het voorjaar. Waar liggen je doelen?
Van der Poel: “Ik wil opnieuw goed zijn in de klassiekers: van Sanremo tot Roubaix. De Olympische Spelen in Parijs? In principe moet de wegrit me liggen. Het parcours is minder zwaar dan in Glasgow, echt iets voor klassieke renners. Het is een unieke kans, want je weet niet wat het over vier jaar wordt. Maar ook een deelname aan het mountainbike op de Spelen is een optie. De knoop is nog niet doorgehakt.”

Je hebt nu tweemaal de Ronde van Vlaanderen gewonnen. Als je een derde keer wint, prijkt je naam tussen de groten: Buysse, Magni, Leman, Museeuw, Boonen, Cancellara.
Van der Poel: “Ik ben niet bezig met lijstjes, ik wil gewoon zoveel mogelijk doelen afvinken. Ik win liever een eerste keer Luik-Bastenaken-Luik dan een derde keer de Ronde.”

Die wedstrijd heb je nu al een paar keer vermeld. Is hij stiekem een van je voorjaarsdoelen?
Van der Poel: “Ik wil het wel proberen, maar we moeten realistisch blijven. Als Pogacar en Evenepoel bergop aanzetten, zal ik vermoedelijk moeten passen. Zij zijn heel wat kilo’s lichter.”

Als je ooit de vijf monumenten wilt winnen, zul je gewicht moeten verliezen: de Ronde van Lombardije is pas een koers voor lichtgewichten.
Van der Poel: “Het zou kunnen dat ik het ooit probeer, maar nu wil ik me richten op wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Zónder extreem te vermageren en mijn voorjaar in gevaar te brengen.”

Het lijkt veel gevraagd na zo’n wonderjaar, maar: is er nog ruimte voor verbetering?
Van der Poel: “Ja, ik heb het gevoel dat ik nog altijd stappen zet. Maar dat is nodig, want de rest zit ook niet stil. Ik weet nog perfect welke wattages ik heb getrapt op de Oude Kwaremont in mijn eerste Ronde van Vlaanderen, in 2019. Toen was dat goed genoeg om mee te strijden met de favorieten (Van der Poel werd vierde, red.). Nu zou ik met die wattages gewoon gelost worden.”

In Unchained, de Netflix-docu over de Tour, zei je ploegmanager Christoph Roodhooft: ‘Er is geen andere renner die zichzelf zo kapot kan rijden. Het is soms beangstigend om Mathieu zo diep te zien gaan.’
Van der Poel: “Ik kan mezelf enorm veel pijn doen, op training en in de koers. Dat is één van mijn sterktes. Zo word je beter.”

Je wordt dus nog altijd beter? Opnieuw: je concurrenten zullen het niet graag lezen.
Van der Poel: “Ook tijdens de testen van afgelopen winter heb ik opnieuw mijn records gebroken en mijn hoogste waarden aller tijden laten optekenen. Maar goed, ooit stopt dat.”

Ben je er al mee bezig, met de dag waarop het onvermijdelijk allemaal wat minder vlot begint te lopen?
Van der Poel: “Ik probeer die dag zo lang mogelijk uit te stellen. Door mezelf uit te dagen en te blijven vernieuwen. Vorige winter ben ik bijvoorbeeld beginnen samen te werken met een nieuwe trainer, Tom Verhaegen.”

WOELIGE NACHT
Je bent al sinds 2018 samen met Roxanne Bertels. Hoe belangrijk is zij voor jou?
Van der Poel: “Roxanne staat het allerdichtst bij mij. We leven sámen toe naar mijn wedstrijden, ze weet wat ik ervoor doe en laat. Zelfs die ene nacht in Australië lag ze bij me op de kamer.”

Aan de vooravond van het WK werd je meegenomen door de politie na een incident met twee tieners die herhaaldelijk op de deur van je hotelkamer hadden geklopt.
Van der Poel: “Roxanne heeft alles vanaf de eerste rij meegemaakt. Zij weet wat er die nacht echt is gebeurd, en dus ook hoe onnozel die aantijgingen waren (Van der Poel werd in beroep vrijgesproken, red.).

“Die hele historie heeft veel indruk gemaakt, Roxanne was erg aangedaan. Niet onbegrijpelijk: ze heeft de hele nacht aan het politiebureau staan wachten tot ik uit de cel mocht. Ze heeft een erg groot hart. Als iedereen was zoals Roxanne, zouden we in een betere wereld leven.”

‘Roxanne is één van haar beste vriendinnen verloren bij een ongeval. Daarom praten we alles nu meteen uit, zelfs de kleinste dingen: je weet immers nooit wanneer je iemand voor het laatst zult zien.’Beeld Instagram/Belga
Heeft zij mee gezorgd voor de verandering waarover we het daarnet hadden?
Van der Poel: “We zijn vijf jaar geleden gaan samenwonen. Dat heeft me zeker rustiger gemaakt.”

Je hebt in een podcast verteld dat je graag om negen uur naar bed gaat.
Van der Poel: “Klopt, wij gaan héél vroeg slapen (lacht). We vinden dat wel gezellig. En het is sowieso goed om rust te nemen na een zware training. Ik heb geleerd beter naar mijn lichaam te luisteren. Dat is dan volwassen worden, zeker?”

Verandert ze jou ook als mens?
Van der Poel: (denkt na)“Tien jaar geleden is ze één van haar beste vriendinnen verloren, bij een waterskiongeval. Dat heeft haar getekend. Ze heeft er een hekel aan om thuis met ruzie te vertrekken: je weet immers nooit wanneer je iemand voor de laatste keer ziet. Daarom praten we zelfs de kleinste dingen meteen uit. Roxanne is daar na al die jaren nog altijd erg gevoelig voor. Haar vriendin woonde in Australië: ze heeft nooit de kans gekregen om afscheid te nemen.”

Geniet jij daardoor ook bewuster van het leven?
Van der Poel: “Absoluut. Ik besef héél goed hoeveel geluk ik heb. Koersen voelt meer als een hobby dan als werken.”

Maar het gaat niet altíjd goed, toch?
Van der Poel (knikt): “De problemen met mijn rug waren zo’n lastige periode. Het was toen echt niet meer leuk. En bijgevolg was ik, jammer genoeg voor Roxanne, niet de aangenaamste persoon thuis. Maar ik heb haar toen wel meteen gezegd: ‘Als deze problemen blijven aanslepen, stop ik ermee.’”

Heeft het veel gescheeld?
Van der Poel: “Nee, de limiet was in zicht. Ik was er bijna helemaal klaar mee.”

Heb je toen echt overwogen om te stoppen?
Van der Poel: “Als het langer had geduurd... Ik weet niet wat ik gedaan zou hebben. Gelukkig ging het na verloop van tijd beter, door veel oefeningen te doen.”

Hoe gaat het nu?
Van der Poel: “Als ik na een lange rustperiode weer begin te trainen, voel ik dat mijn rug opspeelt. Dan spookt het weleens door mijn hoofd: het zal toch niet…? Maar ik heb het onder controle. Ik doe bijna elke dag stabiliteitsoefeningen en ik ga twee à drie keer per week naar de fitness om mijn rug te trainen.”

EEN GOLF VAN RUST
Je hebt ook een nieuwe hobby: golfen. ‘Addicted to the game’, schreef je onder een Instagram-foto op de green.
Van der Poel: “Ik ben gebeten door het spelletje. De moeilijkheid trekt me aan. Je kunt het nooit helemaal onder de knie krijgen: zelfs de groten der aarde sukkelen soms nog. Als ik op de fiets een slechte dag heb, raak ik nog steeds vooruit. Als ik in het golf een slechte dag heb, sla ik alle ballen mis.”

Ben je even fanatiek op de green als op de fiets?
Van der Poel: “Ik ben fanatiek in álles wat ik doe (lacht).”

Zie je parallellen met koersen?
Van der Poel: “Heel weinig. Misschien vind ik het daarom zo leuk? Ik hou van de rust van golf. Het helpt me om de druk van de koers los te laten.”

Heb je daar nu meer behoefte aan?
Van der Poel: “Absoluut. Mijn leven is nu veel drukker. Vroeger stond ik drie à vier maanden in de belangstelling, tijdens het crossseizoen. Nu is er het hele jaar door druk.”

In Unchained zei je: ‘Het is vervelend dat mensen verwachten dat je altijd wint.’ Die regenboogtrui zal niet helpen om de verwachtingen te temperen.
Van der Poel: “Ik ben trots dat ik die trui een jaar lang mag dragen, maar als ik niet win, ga ik daar echt niet wakker van liggen.”

Is er überhaupt iets waarvan je wakker ligt?
Van der Poel: “Toch wel. Bijvoorbeeld omdat ik niet het niveau haal dat ik zélf wil. Maar de verwachtingen van de buitenwereld? Nee, die houden me niet uit m’n slaap. Ik heb geleerd om los te laten.”

Je broer David zei ooit: ‘Mathieu heeft alleen zorgen als er een kras op een van zijn sportwagens zit.’
Van der Poel(lacht): “Klopt, ik ga zorgeloos door het leven. Dat is nog een van mijn sterktes. Als je wilt presteren op de fiets, is het belangrijk om rust te hebben in je hoofd.”

Het viel op dat je na het mislukte WK in Australië meteen de blik op de toekomst richtte. Ga je nu beter om met tegenslagen?
Van der Poel: “Ik heb altijd al motivatie gehaald uit tegenslagen. Dan ben ik erop gebrand het tegendeel te bewijzen.”

Je hebt geen hulp gezocht bij een mental coach?
Van der Poel: “Nee, nooit gedaan. Ik praat liever met de mensen die dicht bij me staan.”

Je vader zei: ‘Matje heeft geen mental coach nodig.’
Van der Poel: “Ik heb er alleszins niks op tegen, want ik zie dat het andere sporters enorm helpt. Maar ik heb er tot nu toe geen behoefte aan gehad.”

GEEN DRUPPEL
De focus op voeding wordt steeds groter in het moderne wielrennen. Ook jouw ploeg heeft een voedingsapp ontwikkeld om de renners nauwkeurig op te volgen. Kost het je moeite om je eten af te wegen?
Van der Poel: “Het is een evolutie waar we niet onderuit kunnen. Maar als klassiek renner spring ik er toch iets losser mee om. Ik weeg echt niet alles tot in detail af. Zeker in het tussenseizoen vind ik dat dat moet kunnen. Maar wie weet valt er nog een procentje te winnen als ik het op een dag wel strikt naleef.”

Je staat wel erg scherp, vind ik.
Van der Poel: “Ik raak gelukkig makkelijk op competitiegewicht. Onlangs hoorde ik Greg Van Avermaet zeggen: ‘Ik heb het tijdens mijn carrière nooit kunnen laten om ’s avonds nog een stukje chocolade te eten.’ Ik ben blij dat dat nog mag. Als ik zin heb in een handvol winegums, dan neem ik een handvol winegums.”

‘Ik raak gelukkig makkelijk op competitiegewicht. Af en toe een bezoekje aan de frituur? Zeker weten. En als ik ’s avonds zin heb in een handvol winegums, néém ik een handvol winegums.’ Beeld BELGA
‘Ik raak gelukkig makkelijk op competitiegewicht. Af en toe een bezoekje aan de frituur? Zeker weten. En als ik ’s avonds zin heb in een handvol winegums, néém ik een handvol winegums.’Beeld BELGA
Zonder je schuldig te voelen?
Van der Poel: “Zonder me schuldig te voelen.”

En af en toe een bezoekje aan de frituur?
Van der Poel: “Zeker weten. Als de ploeg morgen zegt dat ik geen frieten meer mag eten, zal ik luisteren. Maar ik geloof niet dat het kwaad kan.”

Misschien zou zo’n verbod net een averechts effect hebben, omdat je je ongelukkiger zou voelen?
Van der Poel: “Dat is inderdaad altijd de vraag. Nu, het is niet zo dat ik verslaafd ben aan frieten, hè (lacht). Als ik wil, stop ik er morgen mee, en het zal me geen enkele moeite kosten. Net zoals ik vorig jaar ook geen druppel alcohol heb gedronken van 1 januari tot mijn zege in Roubaix.”

En daarna?
Van der Poel: “Daarna heb ik mijn schade ingehaald (grijnst). Om dan meteen weer een droge periode in te lassen, tot het WK. Toen mocht de druk weer even van de ketel.”

© Humo
Een nieuw leven kan je niet beginnen, wel elke dag een nieuwe dag!
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

Zo liep meester Thijs (38) tegen de lamp: parket onderzoekt of hij op nog meer scholen kinderen aanrandde

Thijs D. (38) liep tegen de lamp toen plots het toilet van kleuterschool De Springplank in Onkerzele (Geraardsbergen) in beeld kwam op beelden op het darkweb. Het Oost-Vlaamse parket onderzoekt nu of de kleuterleider nóg andere kinderen heeft misbruikt, want de laatste zeven jaar werkte hij op liefst vijf verschillende scholen. “Wij hebben nooit iets doorgehad”, zegt zijn familie aan Bron: "HLN."

Ga heel het artikel niet plaatsen, iedereen zal intussen wel weten waarover het gaat.
Opgepakt door opsporing van Interpol. Is teken dat hij die vetzakkerij verkocht. Kinderen tussen 2 en 4 jaar. Ziekelijke geesten betalen daar dik geld voor om die smeerlapperij in hun bezit te krijgen. Hopelijk vinden ze het geld dat hij er aan verdiende terug.
Als hij in Bitcoins betaald is, want dit is internationaal, heb ik geen idee hoe men dat kan recupereren. Ken van heel dat Bitcoingedoe niets. :?
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:
Winnitou
Regelmatige poster
Regelmatige poster
Berichten: 204
Lid geworden op: 17 feb 2022 15:59
Heeft bedankt: 1 maal
Is bedankt: 117 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door Winnitou »

Een klassieke attractie ligt onder vuur. De eeuwenoude draaimolens, die vaak te vinden zijn op kermissen en in pretparken, zetten volgens PETA dieren neer als “vervoersmiddel of amusement”. Op dit soort molens staan vaak dieren uitgebeeld zoals bijvoorbeeld paarden, olifanten of tijgers. De dierenrechtenorganisatie geeft de suggestie om de dieren te vervangen door “auto’s, vliegtuigen, ruimteschepen, bulldozers en andere voertuigen of fantasievervoersmiddelen zoals vallende sterren, regenbogen of bezems”, klinkt het!

In wat voor zotte wereld leven wij eigenlijk…!?
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

Winnitou schreef: 09 feb 2024 08:45 Een klassieke attractie ligt onder vuur. De eeuwenoude draaimolens, die vaak te vinden zijn op kermissen en in pretparken, zetten volgens PETA dieren neer als “vervoersmiddel of amusement”. Op dit soort molens staan vaak dieren uitgebeeld zoals bijvoorbeeld paarden, olifanten of tijgers. De dierenrechtenorganisatie geeft de suggestie om de dieren te vervangen door “auto’s, vliegtuigen, ruimteschepen, bulldozers en andere voertuigen of fantasievervoersmiddelen zoals vallende sterren, regenbogen of bezems”, klinkt het!

In wat voor zotte wereld leven wij eigenlijk…!?
Winnitou in een wereld waar je alleen maar depressief van kan worden. :roll:
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:
Winnitou
Regelmatige poster
Regelmatige poster
Berichten: 204
Lid geworden op: 17 feb 2022 15:59
Heeft bedankt: 1 maal
Is bedankt: 117 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door Winnitou »

charel01 schreef: 09 feb 2024 08:57
Winnitou schreef: 09 feb 2024 08:45 Een klassieke attractie ligt onder vuur. De eeuwenoude draaimolens, die vaak te vinden zijn op kermissen en in pretparken, zetten volgens PETA dieren neer als “vervoersmiddel of amusement”. Op dit soort molens staan vaak dieren uitgebeeld zoals bijvoorbeeld paarden, olifanten of tijgers. De dierenrechtenorganisatie geeft de suggestie om de dieren te vervangen door “auto’s, vliegtuigen, ruimteschepen, bulldozers en andere voertuigen of fantasievervoersmiddelen zoals vallende sterren, regenbogen of bezems”, klinkt het!

In wat voor zotte wereld leven wij eigenlijk…!?
Winnitou in een wereld waar je alleen maar depressief van kan worden. :roll:
Inderdaad, in een wereld met geklaag en gezaag over alles en nog wat !!!
Gebruikersavatar
charel01
Forumveteraan
Forumveteraan
Berichten: 5386
Lid geworden op: 06 nov 2021 09:52
Heeft bedankt: 7965 maal
Is bedankt: 5637 maal

Re: Babbelhoekje

Bericht door charel01 »

INTERVIEW. ‘Pedante’ Jan Syryn (52) na zijn gedwongen vertrek uit ‘Kamp Waes’: “Ik heb dochters van 14 en 16 jaar: geloof mij, ik kàn incasseren”
Hij overleefde de zwaarste fysieke proeven, stond recht na elke klap van Fly in de boksring, maar toch sneuvelde Jan Syryn (52) gisteravond in ‘Kamp Waes’. Met het etiket van ‘pedant’ en ‘niet compatibel met een team’ stuurde Fly en de Special Forces hem zonder pardon naar huis. “Ik heb me willen bewijzen tegenover die jonge gasten en heb daarin overdreven, ja”, zo geeft Jan toe. Maar hoe kijkt hij verder nog terug op de harde woorden van Fly? En waar ligt de oorzaak van zijn minderwaardigheidscomplex? Een eerlijk gesprek.
Als je dagen niet geslapen hebt een oriëntatieloopje houden van 50 kilometer, als boksbal dienen voor een kickbokser of je door de smalste openingen in een grot wurmen: straffe kost wat ze in ‘Kamp Waes’ serveren. Maar dat leek plots klein bier toen deelnemer Jan een vernietigende preek van Fly te verduren kreeg. We citeren: ‘Er is één woord voor u en dat is pedant’, ‘Je hebt over alles een betweterige mening en je hebt dikwijls gelijk, maar uw social skills zijn benedenmaats om samen te werken in een team’ en ‘Jan is niet de spil waar de wereld om draait’. Niet veel later, na wat heibel in een tactische oefening, zat ‘Kamp Waes’ erop voor Jan.

“Het was heftig ja”, zo blikt Jan terug. “Van Fly’s woorden was ik niet goed. Wat hij zegt in ‘Kamp Waes’ is per definitie juist hé, hij is de leider en daar zal ik niet tegenin gaan. Maar je moet dat wel in z’n context zien. In ‘Kamp Waes’ jagen ze je veel stress aan en maken ze je moe. Dan was het mijn fout, tussen aanhalingstekens, dat ik me wilde bewijzen tegenover die jonge gasten en dat ik heb overdreven. Ik heb me gemanifesteerd en niet altijd op de goede manier. Dat kan pedant overkomen, maar zo is dat niet bedoeld.”
Hoe kijk je nu terug op je gedwongen vertrek?

“Ik was graag gebleven, natuurlijk, je doet mee om het einde te halen. Anderzijds voelde ik het wel aankomen. Ik was mentaal geknakt na mijn aankomst in de tender feet (een lastige tocht van 50 kilometer voor geoefende kaartlezers, red.). ‘Voor één keer zijn we blij u te zien’, zei Fly toen. Dat was een grapje, we hebben het er nadien nog lang over gehad, maar zo voelde het voor mij niet. Daarnaast was er ook het leeftijdsverschil tussen mij en die jonge gasten. Operator Ralph zegt ook in de uitzending dat de echte special forces mij wel aangepakt en gecorrigeerd zouden hebben. Het was jammer dat er niet nog een veertiger bij zat, maar ze vonden geen geschikte profielen. En daarnaast - ik wil er niet moeilijk over doen - lag het ook wel aan mijn karakter. Ik ben soms minder compatibel met mensen. Met bepaalde mensen kom ik heel goed overeen en met anderen minder.”
“Leiderschap en initiatief nemen zit in mij. Ik ben eerder een trekker dan een volger. Dat wekt dan irritaties op, maar je moet ook begrijpen dat een tv-reeks een verhaal te vertellen heeft. Iedereen geeft tijdens ‘Kamp Waes’ commentaar op anderen, maar als ik een opmerking gaf over dat we niet in één rechte lijn mochten stappen of eens luid zuchtte als iemand kloeg over hoe ik een touw vastknoopte, haalde dat natuurlijk de uitzending. ‘Jan doet weer vervelend’, want ze moesten uitleggen hoe het kwam dat ik plots verdwijn.”
Of het nu ging over kaartlezen, zwemmen of lopen: vooraf liet je altijd uitschijnen dat je dat goed kan. Wie veel zelfvertrouwen aan de dag legt, maakt zich in Vlaanderen zelden populair.

“Goh ja, ik ben voor zulke opdrachten wel zelfzeker. Maar dat moet je ook zijn. Ik heb meerdere keren een Ironman (heel zware langeafstandstriatlon, red.) gedaan. Als je dan niet 100 procent gelooft dat je de finish zal halen, dan kan je het schudden. Het verschil is dat ik dat zeg en anderen dat denken (lacht).”

What you see, is what you get.

“Exact. Als er iets op mijn lever ligt, dan zeg ik het en dan kan je dat in groep oplossen. Ik ben IT-consultant en leid verschillende groepen waarbij ik hou van open communicatie. Zo laat je geen problemen etteren. En dan kan ik gerust incasseren. Ik ben vader van twee dochters van 14 en 16 jaar en dat zijn hevige karakters. Ze halen geregeld hun gelijk tegen mij.”
‘Ofwel appreciëren mensen me heel erg ofwel appreciëren ze me niet’, zo zeg je in ‘Kamp Waes’.

“Klopt. En laat me zeggen dat ik door ‘Kamp Waes’ heb beseft dat zoiets niet altijd handig is en dat ik daar wat aan wil doen.”

Wat je medekandidaten mogelijk niet wisten, maar wat de kijkers wel te zien krijgen in je laatste aflevering, is een voorbereidend gesprek waarin je zegt dat je soms te emotioneel reageert omdat je vroeger als kind werd gepest omwille van je witte haren. Is dat een verklaring voor wanneer het soms lastig is in groep?

“Tuurlijk, dat zijn trauma’s uit je jeugd en die draag je mee in je rugzak. Dat heeft gevolgen voor hoe je later functioneert en daar zit wellicht wel een stukje minderwaardigheidscomplex.”
Wil je je extra bewijzen om dingen zo goed mogelijk te doen?

“Daar komt alles vandaan, ja. Dat is het grote punt.”

Lastig, maar het zorgt er dan ook wel weer voor dat jij op je 52ste applaus krijgt van de special forces omdat je de fysieke proeven van ‘Kamp Waes’ zo goed doorstond. Heel wat jonge deelnemers beten er hun tanden op stuk.

“Ja, zelfs na mijn vertrek heb ik nog een uur met die special forces gepraat. Ik ben daar vertrokken met een gevoel van veel respect. Ik heb al wat speciaals gedaan, ja. In 2013 was ik samen met een goede vriend de eerste Belg die deelnam aan de oer-Swimrun Öttillö in Zweden. Dan loop en zwem je 75 kilometer over 26 eilanden. Je bent 9 uur aan de gang, maar ik haal wel voldoening uit zulke zaken (lacht).”
Bron:"HLN"
Ik leef als een kieken zonder kop en gedraag me soms zo. :oops:
Plaats reactie

Maak een account aan of log in om deel te nemen aan het forum

Je moet lid zijn om een reactie te kunnen plaatsen

Maak een account aan

Geen lid? Registreer om lid te worden van onze community
Leden kunnen bijlages zien, eigen onderwerpen starten en abonneren op onderwerpen
Het is gratis en duurt maar een minuut

Registreer

Log in